Başbakan Erdoğan çok güzel söylemiş.

“İnsanlar önce kendi anadillerine hâkim olmalı.”

Örnek de vermiş.

“Türkiye’de Alman kolejleri var, Almanya’da neden Türk kolejleri olmasın?”

Çok güzel, çok doğru, çok mantıklı.

“İnsanlar önce anadillerine hâkim olmalı” ve o “dilde” eğitim yapan okullarda okumalı.

Küçük bir sorun var yalnızca.

Almanya’daki Türk vatandaşları için istediğimiz bu hakkı neden “kendi vatandaşlarımız” olan Kürtlerin “kendi vatanlarında” kullanmasına izin vermiyoruz?

Başbakan Erdoğan, Almanya’daki vatandaşları için istediğini neden Türkiye’deki Kürt “vatandaşları” için istemiyor?

Eğer “ben herkes için istiyorum” diyorsa neden bunu yeni anayasa taslağına koymuyor?

Almanya’daki vatandaşına sahip çıkan biri kendi ülkesindeki vatandaşına da sahip çıkmalı, Almanya’daki Türkler için istediğini Türkiye’deki Kürtler için de istemeli.

Türkler için “hak olan”, neden Kürtler için hak değil?

Zaten bütün sorun da buradan çıkıyor.

“Kendimiz” için istediğimizi, “kendimizden” görmediğimiz için istemiyoruz.

Irkı ve dili “bizden” farklı olan vatandaşımızın “hakkını” savunmadığımızda hatta onun “hakkını” gasp ettiğimizde de sorun çıkıyor.

Kürt sorununun “ne olduğunu” hâlâ merak eden varsa, bu tablo ona sorunun ne olduğunu anlatır.

Yazının devamını okumak için tıklayın.