Geçenlerde bir general söylemişti dün de Genelkurmay sözcüsü kelime kelime aynen tekrarladı:

“Son terörist ölene kadar...”

Tam “ölene” kadar demiyorlar da sanırım askerî terminolojiye daha uygun olarak “etkisiz kalana kadar” diyorlar.

Bu savaş dün başlamadı.

Bu savaş yirmi beş yıl önce başladı.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Başbuğ’un bizzat açıkladığına göre yirmi beş yılda “kırk bin” PKK’lı öldürülmüş.

Bugün dağda beş bin PKK gerillası var.

Daha önce kırk bin kişi öldürüldüğüne göre demek ki bugüne dek “sekiz kez” beş bin kişilik PKK kadrosu “etkisiz hale” getirilmiş.

Ne olmuş peki?

Savaş bitmiş mi?

Sekiz defa “beş bin kişilik” PKK’lıyı öldürmek bir sonuca ulaşmış mı?

Ulaşmamış.

Ölmekle öldürmekle bitecek bir sorun değil bu.

Siz öldürüyorsunuz yeni gençler dağa gidiyor.

Bundan bir sonuç çıkartamıyor musunuz?

Kürtler “ölümü göze almalarına” yol açacak bir hayat sürdükleri sürece savaş bir işe yaramaz.

Kürtlerin “yaşamaya değer” bir hayatı olması gerekiyor bu savaşın bitmesi için.

Ezilerek, aşağılanarak, ikinci sınıf insan muamelesi görerek yaşamaya razı değiller.

Türklere aynı muamele yapılsaydı Türkler de dağa çıkardı.

Resmî dili Kürtçe olan, eğitimi Kürtçe olan, herkesin Kürt sayıldığı bir Kürdiye Cumhuriyeti’nde yaşamaya razı kaç Türk var bu ülkede?

Fikri bile çıldırtmaya yeter Türkleri.

Yazının devamını okumak için tıklayın.