Bu ülkenin “kimliğinin” belirlenmesinde önemli bir yeri olan “muhafazakârların” tercihlerini iyi anlayabilmemiz için bizim Müslümanlıkla “milliyetçilik” arasındaki ilişkileri tartışmamız, bu konudaki soruları aydınlığa kavuşturmamız gerekiyor.

Özellikle “din vurgulu” siyasi partilerin bilinçli bir şekilde birbirine karıştırdığı, birlikte sahip çıkmaya çalıştığı bu iki kavram gerçekten de “birlikte” var olabilirler mi?

Daha açık ve net sorarsak...

Müslüman biri milliyetçi olabilir mi?

Eninde sonunda biz bunu tartışmak zorunda kalacağız.

Çünkü Türkiye’nin çizdiği zikzakların en önemli nedenlerinden biri, bizim bu kavramları açıklığa kavuşturmamamız.

Siyasilerin bu “iki kavramı” hep bulanık tutması. Bir kere, bu ülkenin kimliğini bulmasını, ne siyasilerin, ne askerlerin, ne yargıçların, ne aydınların sağlayabileceğini düşünüyorum, bu ülke, “kimliğini” burada yaşayan insanların “ortak değerleri ve ortak vicdanıyla” bulacak.

O “ortak vicdan” bizim nasıl bir toplum olduğumuzu belirleyecek.

Görünürde biz “Müslüman” bir toplumuz.

Ama gerçekte “milliyetçiliğimiz” ağır basıyor.

Ben milliyetçiliğin “vicdanla” biraraya kolayca gelemeyeceğini ama Müslümanlığın bir vicdanı olduğuna inanıyorum.

Din, dünyevi bir çıkara dayanmaz çünkü.

Milliyetçilik ise “bir grup” insanın diğer insanlardan üstün olduğuna, o “grubun” çıkarının dünyadaki bütün diğer insanların çıkarından daha önemli olduğuna inanır.

Milliyetçiliğe göre “bir grubun” çıkarını savunmak en “kutsal” değer ve haktır.

Yazının devamını okumak için tıklayın.