Hem bu kadar suça bulaşacaksın hem de “bana dokunma” diyeceksin.

Hukuk sana dokununca da istifa edeceksin.

Ordu, hukuka ve demokrasiye alışmakta zorlanıyor.

Zorlanarak da olsa alışacak.

Genelkurmay Başkanlığı karargâhında “hükümet aleyhtarı” internet siteleri oluşturma cüretini gösterme özgürlüğü hiçbir orduya tanınmaz.

Emir komuta zinciri içinde “halk iradesinin” temsilcisine “tuzak kuracaksın”, hakaret edeceksin ve bunun hesabının sorulmasına karşı çıkacaksın.

Darbecilik, cuntacılık dönemi orduda sona eriyor.

Ve, “darbecilik yasak” emrini bir onur sorunu yapıyorlar.

Darbeci olmak, darbecileri korumak “onuruna dokunmuyorsa” zaten bu ülkenin ordusunda yerin yok.

Dünyanın ve Türkiye’nim değiştiğini algılamamaktaki bu ısrar sonunda bir sarsıntı yaratacaktı elbette.

Yarattı da.

Yıllardan beri “askerliklerinin” ne kadar yetersiz olduğunu izledik.

Karakollarını koruyamadılar, kendilerine emanet edilen çocukları koruyamadılar.

Hiçbiri bir karakol baskınındaki kayıpları “onur sorunu” olarak görmedi.

Çocukların ölümünden sonra bir tanesi bile istifa etmedi.

Ama generalleri hukuk sigaya çekince bundan onurları gocunuyor.

“Onur”u böyle anlayan generallere ihtiyacı yok bu ülkenin.

Niye çocuklar öldüğünde, “biz yetersiziz, çekiliyoruz” demediniz?

Askerliği unutup kendilerini “ülkenin hâkimi” sanan, sürekli olarak sivil hükümetleri sindirmek için uğraşan, darbe planları hazırlayan generallerin çekilmesinden kimseye bir zarar gelmez.

Yazının devamını okumak için tıklayın.