İnsanlar ikiye ayrılır derler. Bisikletten zehirlenenler ve henüz zehirlenmeyenler. (Abartmaktan kim ölmüş.)

Geçenlerde bisikletten zehirlenmiş iki arkadaşın düğününe gittik.

Bisiklet yarışlarının sevilen yorumcusu Sarper (Günsal), bisiklet sitesi mtbtr.com’un acar muhabiri Deniz’le (Akgürgen) dünya evine girdi. (Şimdi fark ettim: Bu kelimeyi ömrümde ilk defa kullanıyorum. Dünya evi ne demek yahu?)

Deniz’le Sarper’in nikâh şekeri ekte gördüğünüz üç tekerlekli bisikletti. (Aslında üç tekerli bir şeye bisiklet (iki teker) demek bir çeşit oksimoron oluyor ya; neyse konumuz bu değil.)

Oturduğumuz masada zehirlenmiş iki kişi daha vardı. Eurosport’tan ‘Uzun Caner Efe’ (Caner Eler) ve Belçikalı yorumcu arkadaşımız Dirk (Vermeiren).

Biz üç erkek aramızda sohbet ederken ağzımdan: “O seleye oturan bi daha iflah olmaz” gibi bir cümle çıktı.

Dirk’in eşi Ebru döndü ve: “Sele mi? İnsan seleye neden otursun ki” diye bir soru sordu.

Ben acaba bisikletten nefret mi ediyor da böyle bir cümle kurdu diye düşünürken durum anlaşıldı.

Benim bisiklet selesi diye kurduğum cümleyi, Ebru çamaşır selesi olarak algılamış.

Aslında haklı. İnsan bisiklet selesi gibi rahatsız bir şeye neden oturur ki? Avuç içi kadar bir şeyin üstüne kilometrelerce seyahat hiç akıl kârı bir iş değil.

Yazının devamını okumak için tıklayın.