92’ydi galiba, ya da 93. ‘Karbon Murat’ Fransa’dan aradı: “Fignon etap kazandı” dedi sevinçle.

Frankofon olduğundan mıdır nedir, Murat pek severdi Laurent Fignon’u. (Ondan olmayabilir de; zira Fransızca eğitim alıp Fransız sevene pek rastlamadım.)

Belki “mazlum” bulduğumuz için seviyorduk Fignon’u.

Neden olmasın. Neticede Mahsuni’yle, Neşet’le büyümüş bir kuşağız.

***

Bisiklet tarihinin gördüğü en talihsiz adamlardan biriydi Laurent. 89’da Paris’te koşulan son etapta, 50 saniye öndeyken, ikinci sıradaki Greg LeMond ondan 58 saniye daha iyi bir derece yapmış, tarihin gördüğü en az farkla şampiyon olmuştu.

Bu hadise Fignon’nun kariyerinde o kadar öne çıktı ki, 1983 ve 84’te kazandığı şampiyonlukları kimse hatırlamaz oldu.

Murat’ı heyecanla telefona açmaya yönelten şey, “Profesör”ün yıllar sonra şahane bir solo atak yaparak etabı kazanmasıydı.

“Profesör”dü Fignon’un lakabı. Atkuyruğu saçları ve ileri derece miyobunu dengeleyen yuvarlak gözlükleriyle almıştı bu unvanı.

(Murat’ın Karbon lakabı ise, memleketin ilk karbon-fiber bisikletlerinden birine sahip olmasından ileri geliyordu.

Yazının devamını okumak için tıklayın.