Bir müsabaka bazen çok şey anlatır. Trabzonspor için de son Kayserispor maçı benim gözümde turnusol kâğıdı vazifesi gördü. Trabzonspor son derece kötü bir futbol ortaya koydu ve belki farklı bir yenilgiden kurtuldu. İşin garip tarafı, son dakikalardaki mutlak pozisyonu değerlendirebilseydi kazanabilirdi de. Ancak kazansaydı bile durumun vahametini gizlemeye yetmeyecekti bize göre. Rakibin pozisyonu bile yokken iki ölü toptan iki kafa golü yemek kabul edilebilir bir şey değildir, hele kafaya oynayan bir takım için. Tam farkı bire indiriyorsunuz, haydi bakalım santranın ardından bir gol daha... Hem de ne gol. Defansın göbeğinde oynayanların yerine iki tane fasulye sırığı dikseniz belki top çarpar da kazara pozisyon kaybolurdu. Sonra takımda son haftalarda iyice tartışılmaya başlanan bir futbolcu –kuvvetle muhtemel hizaya çekilmek için– ilk onbirde başlamıyor, fakat işler kötü gidince sahaya sürülüyor. Tam bir acizlik göstergesidir, kimse kusura bakmasın.

Takım olağan dışı şartlarda kuruldu, birçok yeni futbolcu var ama bu da geçerli bir mazeret değil. Ara transferde gelen Olcan, sezon başında gelenlerin hepsinden daha verimli bir futbol ortaya koyuyor. Demek ki uyum sorunu filan hikâye, başarının en önde gelen şartlarından biri transferde isabet kaydetmek.

Yazının devamını okumak için tıklayın.