XII

sen, içimdeki konuk,
sen, kendini unutturup, unutturup
olmadık yerde, olmadık anlarda ortaya çıkan,
çıktığı zaman da, göze
hep olduğundan birkaç kat büyük,
bir kaç kat parlak ve ince
gözükmeye çalışan
ve bu yüzden küçülen, küçülen,
olduğundan birkaç kat küçülen
uslanmaz benlik,
zavallı ruhum,
küçük cehennemim, benim!

ah bir anlatabilsem sana, bir anlatabilsem,
kendinden daha büyük
ve değerli gözükmenin,
tırmanarak kolayca aşabileceğin dağı
nasıl aptalca sırtında taşımaya
kalkışmak olduğunu!

oysa, bir yapabilsen, ne eksik, ne fazla,
tam kendin kadar büyük
ve o kadar değerli kalmaya
bir razı olabilsen,
bir yapabilsen bunu, bir yapabilsen,
o zaman, başını yere eğip,
döne dolaşa sabırla, dağın çevresini,
doruğa erişecek
ve oraya erişince de,
dağın boyu kadar olsun,
yaklaşmış olacaksın göğe.

Yazının devamını okumak için tıklayın.