durur durur dalgalanır, sessizlik.

sessizlikle beraber,

durgun bir göl gibi uyuklayan

bilinçaltı,

o ham kader,

o olmuş, ama biçilmemiş tarla da

dalgalanır, dalgalanır...

dalgalar ulaşınca yüreğe,

yüreğin kıyısına,

oradan sözcükler koparırlar,

ritimler koparırlar,

ezgiler koparırlar.

ve içerden, derinden derine

                       çağıltılar duyulur,

mücrimlerden birinin

cehennemden kurtulup

cennetin eşiğinden içeri

                        atınca adımını,

meleklerin sevinç çığlıklarını,

çığrışmalarını andıran

sessiz çağıltılar,

rengârenk çağıltılar.

Yazının devamını okumak için tıklayın.