............      

Bir zamandan beridir, pazar sabahları

Koruda köpeklerini gezdiren,

Oğuz Atay ve Sylvia Plath okumuş oldukları

Her hallerinden belli kültürlübaylarla

Kültürlübayanlar değil de artık,

Yeşim kakmalı, zümrüt kakmalı

Pahalı tasmalarla nefislerini,

Ve markalı eşofmanlar, markalı ayakkabılarla

Fazla kiloları için imanlarını

Tempolu yürüyüşlere çıkaran dini bütün yurttaşlar

İlham verir oldu satirik şiirlerime.

Bazen onlardan birini, iki kulağında ayrı iki g.s.m.

Aynı anda hem cehennemde Çinli bir tüccarla,

Hem cennette bir Katarlıyla

Konuşuyormuşçasına huşu içinde

Tempolu yürüyüşte herkesten önde görünce,

İçimde insan, cin karışımı bir Molla Kasım,

Parmağını sallayarak, onun peşinden

Şunları bağırmamı istiyor benden:

 “Böyle paldır küldür nereye, güzel kardeşim?

Cennet o tarafta değil ki ama! Hem öyle olsa bile,

‘Allah’ın Arzı’nı babalarının tapulu malı sanıp da,

Yoksul muhacirleri kovmaktan söz eden birileri,

İzrael’in Zion’a ördüğü duvarlar gibi

Beton duvarlarla çevirmiş olmasınlar sakın, cenneti?”

Bunları bağırmıyorum, kuşkusuz.

Yazının devamını okumak için tıklayın.