Gündüz muhtesem bir Anadolu korosunun sarkilarini, türkülerini, danslarini izledim televizyonumda...
Gece ayni televizyon bana Anadolu meydan muharebesinden sahneler gösteriyordu...
Gündüz Bursa’nin Kiliç Kalkan’i ile Diyarbakirli pamuk isçilerinin türküleri bir gökkusaginin renkleri gibiydi ekranimda.
Gece Diyarbakir-Bursa maçindaki tarifsiz öfkenin görüntüleri lök gibi bogazima oturdu. Ne yapmistim biliyor musunuz gündüz?
Anadolu’nun Kayip Sarkilari adli belgeselmüzikalin uzun metraj filmini izlemistim.
Her görüntüsüne, her sarkisina, türküsüne, gerçek Anadolu insanina hayran kalarak. Mardin’in Süryani ilahileri, Tokat’in semahi, Bingöl’ün Kartal Dansi, Trabzon’un Horon’u, Diyarbakir’daki pamuk isçilerinin türküleri, Bursa’nin Kiliç Kalan’i, Kars’in âsik atismasi, Mugla’dan Roman havalari, Istanbul’dan Ermeni ve Rum sarkilari...
Binlerce yillik Anadolu kültürünü bugüne tasiyan son sesler...
Hepsi biraradaydilar, Nezih Ünen’in yönetmenliginde hayat bulan proje sayesinde. Ne anladin seyrettiginden, tek cümlede özetle bakalim dense, “Anadolu kültürünün müzikal mitingi” derdim.
Geçen yil Nezih Ünen’le tanistigimizda, “Oyuncular Anadolu halki, bir senaryo yok.
Yazının devamını okumak için tıklayın.
