Soru: Sevgili Sivilay Abla, siz haftalardır “iyiye gidiyoruz iyiye gidiyoruz” diye sayıklayıp duruyorsunuz ama bu sefer yanılıyorsunuz. Hiç bir şeyin tadı eskisi gibi değil. Çocukken yukarı mahalledeki bakkaldan yirmi beş kuruşa iki yüz gram yaz helvası kestirirdik. Bakkal gazete kâğıdına sarıp verirdi. Helvayı ağzımızda çevire çevire yerdik. Yerdik ama tadına doyamazdık. Yeni bir tane alacak paramız da olmadığı için gazete kâğıdında kalan kırıntılar yalardık, dilimiz mürekkep olurdu. Sorarım size zaman ağzımızın tadını kaçırmıyor da ne yapıyor? Helvanın tadını kim çaldı? (Muhittin Battal)

Cevap: Sevgili Muhittin, çocukken yediğin helvaların bugün aynı lezzette olmamasının bir numaralı sebebi senin artık çocuk olmaman olabilir mi? Çocukken vücudunun deli gibi şekere ihtiyacı vardı. Yediğin ene değil boya gidiyordu. Sonra büyüdün. Şeker ihtiyacın azaldı. Boyun uzamaz oldu. Yediğin şekerler göbeğe gitmeye başladı. Gazetelerin sağlık köşelerinde fazla şeker tüketiminin zararlarıyla ilgili envai çeşit yazıya rastladın. Yaş ilerledikçe yazılanların gerçek olduğunu gördün. Üçüncü dilim baklavadan sonra çarpıntılar başladı.

Yazının devamını okumak için tıklayın.