Sevgili okurlarım, geçtiğimiz haftayı akredite olmamı kutlamaya gelen meslektaşlarımın yoğun ziyaretleriyle geçirdim. Detayları tekrar tekrar anlatmaktan bitkin düştüm, bu nedenle de sizlerin sorularıyla yeterince ilgilenemedim. Otuzlarca kırklarca soru gönderen sizlerden özür diliyor ve en acil bulduğum mektupları köşeme taşıyorum.
Gardiyan! Düştüm, yüreğim kanıyor
Soru: Düşenin dostu Sivilay Ablam, size bu mektubu Baldıran Cezaevi’nin soğuk parmaklıklarının ardından yazıyorum. Sevdiğim kızı istedim vermediler. Benim yerime başka biriyle evlendirdiler. Ben de bana yâr olmadın, kara toprakların ol o zaman, deyip kızın başından aşağıya bir kavanoz dolusu toprak boşalttım. Sevdiğim kızın ailesi benden şikâyetçi oldu. Senin anlayacağın ben bir kader mahkûmuyum. Şimdi çok pişmanım, yüreğim kanıyor. Düştüğüm bu mahpushaneden kurtulmak için tünel mi kazsam yoksa temyize mi başvursam bilemiyorum. Bana yol göstereceğin cevabını hasretle bekler ellerinden öperim. (Rumuz: Adımı Senuydur)
Cevap: Sevgili kader mahkûmu oğlum. Hikâyen bana da çok dokundu. Seni oradan kurtarmanın bir yolunu bulacağız. Tünel kazmak, isyan çıkarmak hapishaneden kaçmak için artık kullanılmayan yöntemler. Temyize başvurmak en akıllıcası.
Yargıtay başka konularla çok meşgul olduğu için artık temyiz başvuruları hapishane revirlerine yapılıyor. Temyiz başvurunu yapman için gerekli bilgiler de zaten senin mektubunda saklı. Ne diyorsun mektubunda “Düştüğüm bu mahpushaneden...” demek ki düşmüşsün. Peki, düşünce ne olmuş. Yüreğin kanamaya başlamış değil mi yavrucuğum.
O halde şimdi gardiyanı çağıracaksın ve “Gardiyan! Gardiyan! Düştüm, yüreğim kanıyor. Kanamayı ne yaptıysam durduramadım. Beni Vakıf Gureba Hastanesine sevk edin. Yoksa burada başıma bir şey gelirse paçanızı kurtaramazsınız” diyeceksin.
Zaten mantık olarak da önce hasta sonra mahpus olacağın için yerinin hasta-hane olması çok normal. Gerisi zaten çok kolay. Ne demiş atalarımız ‘Hastahane, mahpushanenin arka kapısıdır.’
Ayılana tutuklama, Bayılana tahliye
Soru: Sevgili Sivilay Abla, ‘bende un var, şeker var, yağ var; neden helva yapamıyorum’ diye düşünürken aklıma geldi. Bakın yazarları bir sabah götürülen gazetenin tirajları arttı. Tuncay Özkan tutuklanınca evinin önü seçmenlerle doldu taştı. Neden beni tutuklamıyorlar. Tutuklanmak için ne yapmalıyım? Ne dersiniz, tutuklanırsam partim atağa geçer değil mi? (Bedrettin Tenten)
Cevap: Sevgili Bedrettin, hapishanelerimizin trafiği artık benim bile başımı döndürdü. Sabah uykudan ayılan hapis istiyor bayılan tahliye. Bilmelisin ki; mahpusluk şişede durduğu gibi durmuyor. Cumhuriyet mitinglerinde tay gibi koşan ceylan gibi sekenler, ‘paşalar gibi yatıp çıkarım’ diyenler, içerde hastalıktan başlarını kaldıramıyorlar.
Ayrıca göz diktiğin oy kitlesi sana kaz gibi görünüyor olabilir ancak tavuk değil piliç demek bile iddialı olabilir. Ayrıca ziyafetin çok ortağı var. Sana bir lades kemiği bile düşmeyecektir.
Ramazan Özel – 3
Geçen hafta akredite olduğum için ara verdiğim Ramazan yazılarına devam ediyorum. Şaka maka bir Ramazan ayının daha sonuna yaklaşıyoruz. Bu da demek oluyor ki Ramazan Bayramı mı, Şeker Bayramı mı polemiğinin başlayacağı günler yakındır. Süt oğlanın laz eniştesi Yunus gibi ‘Şeker idi Ramazan idi, Şeker idi Ramazan idi’ çekişmesine hep birlikte şahit olacağız.
Bir tarafta, ‘Made in Laik’ olduğunu gözümüze sokmaya çalışanların ‘Şeker’ ısrarı, diğer taraftan koca ayı oruç tutarak geçirenlerin Şeker Bayramı diye gelen kutlama SMS’lerine cevap yazmaması.
Gelin buna bir son verelim. Ey Müslüman kardeşlerim, ‘şeker’ dünyanın en şeker kelimesidir. Şeker Bayramı diyenlerin yüzüne bön bön bakmayın. Şeker diyor, ısırgan otu demiyor ya.
Sevgili laik kardeşlerim siz de hem Şeker Bayramı deyip hem de ‘Budapeşte’ye tatile gitmeyin. Birer kutu şeker alıp eşi dostu ziyarete gidin canım.
