Kime kiraladınız beyninizi?

Annenize babanıza mı?

Elinize yüzünüze vuran dadınıza mı?

Elinde büyüdüğünüz büyükannenizle büyükbabanıza ya da teyzenize amcanıza mı?

Elifba öğrendiğiniz cami hocasına mı?

Size okuma yazma öğreten, kırlara pikniğe götüren ilkokul öğretmeninize mi?

Sayıları yaşınız büyüdükçe artan öğretmenlerinize mi?

Hayranlık duyduğunuz bir yazara, bir sanatçıya veya bir politikacıya mı?

Komşunuza mı?

Patronunuza mı?

Bir parçası olmak için can attığınız, sonra paçanızı kurtaramadığınız örgütlerin başlarına mı?

Sevgilinize, karınıza ya da kocanıza mı?

Gıptayla benzemek istediğiniz bir arkadaşınıza mı?

Kime kiraladınız beyninizi?

Ne karşılığında peki?

Size bakmaları, cebinize harçlık koymaları, sizi besleyip büyütmeleri, üstünüze bir ‘itibar elbisesi’ giydirmeleri, koyunlarına alıp sevmeleri, girmeye pek hevesli olduğunuz meclislere sizi dâhil etmeleri, banka hesaplarınızı şişirmeleri, sizi ‘onaylamaları’ karşılığında mı?

İhtiyaçlarınız, arzularınız, ihtiraslarınız doğrultusunda hareket edersiniz siz.

Hayatınızın ilk yıllarında bakımına muhtaç olduklarınıza kiralarsınız beyninizi farkında olmadan. Yani ihtiyaçlarınız yönlendirir sizi.

Sonra yavaş yavaş arzularınız da girer devreye. Arzuladığınız her ne ise onu elinde bulundurana, yok eğer arzuladığınız bir nesne değil de kişiyse bizzat kendisine kiralarsınız beyninizi.

İhtiyaç ve arzularınıza ihtiraslarınız eklendiğinde, çoktan öğrenmişsinizdir beyninizin ederini.

Kendinize yabancı bulduğunuz fikirleri benimsersiniz.

Size ait olmayan kelimeler dökülür dilinizden.

Kimin olduğunu bilmediğiniz bir hayat yaşamaya başlarsınız.

Beyniniz sulanır.

Beyin jimnastiği yapamaz olursunuz.

Beyninizin karıncalandığını hissedersiniz.

Aslında bir ‘beyin fahişesi’ olduğunuzu düşünmezsiniz.

Bunu fark etmeniz vakit alır.

Kendinize itiraf etmeniz daha da uzun sürer.

İtiraf etmedikçe beyniniz bulanır.

Beyninizin sizin izninizle, başkalarının fikirleriyle yıkandığını hissedersiniz.

Beyninizde şimşekler çakar.

Beyniniz göç etmek ister.

Gitmezse istediği yere, zarı yırtılır.

Beyin kanaması geçirirsiniz.

Kurtulursanız ve beyninizi çalıştırırsanız onu kendinize saklarsınız.

Çalıştırmazsanız birinden alıp ötekine kiralamaya devam edersiniz.

Ama yine bozulur beyniniz.

Bir gün mutlaka bitkisel hayata girersiniz.

Şu aralar kimin beyniniz?

Sizin mi sadece?