|
|
Amerika’da tek kişilik oyunların fazlalaşması tiyatro için yeni bir dönemin başladığına işaret ediyor. Peki ya Türkiye’de tek kişilik oyunlar ne âlemde.
|
Craig Bridger New York Times’taki yazısında Amerikan tiyatrosundaki değişimi gösteriyordu. Bridger, Amerikan tiyatrosunda artık tek kişilik oyun dönemi başladığı ve bu oyunlarla birlikte büyük bir değişim yaşayacağına ilişkin saptamalar yapıyor. Tek kişilik oyun geleneği Türk tiyatrosunun temelinde olsa da etkisini yitirmiş durumda... Hem Amerika’daki tek kişilik oyun eğilimini hem de Türkiye’deki tek kişilik oyunları oyuncu, eleştirmen ve dramaturgla konuştuk.
» Genco Erkal/Oyuncu
Geleneksel doğaçlama oyunlarımız dışında metne dayanan ilk tek kişilik oyunu ben gerçekleştirdim. Ankara Sanat Tiyatrosu’nda, 1965 yılında. Gogol’ün aynı adlı öyküsünden uyarlanmış olan Bir Delinin Hatıra Defteri’ni oynadım. Sonraki yıllarda daha değişik iki ayrı yorumunu da sahneledim. Sonraki yıllarda başka tek kişilik oyunlarım da oldu. Özellikle şiirlerden uyarladığım Kerem Gibi, Can, Her Gün Yeni Baştan, Merhaba gibi. Bu tür oyunlar ükemizde hep sevildi. Son yıllarda stand-up gösterileri, özellikle gençlerin ilgisini çekti. Hatta birçok insan tiyatro deyince bu tek kişilik gösterilerden ibaret sanıyor. Bu, tehlikeli bir gelişme. Tiyatroyu buna indirgemek kısırlaştırıcı bir gidiş olur. Geleneksel tiyatro türlerimizden biri olan meddahtaki, saz eşliğinde söylenip anlatılan halk öykülerindeki tavır geliştirilirse ülkemize özgü bir oyunculuk biçemi kazanırız. Bunun dünyanın her yerinde ilgi çekeceğine inanıyorum.
Haberin devamını okumak için tıklayın.
