TANER AKÇAM* / Elekdağ’ın başlattığı girişimle, hükümet, İngiliz Parlamentosu’na gönderilen mektupta: İngiliz Hükümeti Almanya’dan dilediği gibi MAVİ KİTAP’ta yer alan bilgilerin asılsız olduğunu açıklamalı, Türkiye’den de özür dilemeliydi. Elekdağ, hükümeti büyük bir rezaletin içine çekmişti. Çünkü, ortada böyle bir özür söz konusu değildi. İNGİLİZCE KONUŞMAK İÇİN KURSA GİTMEK ŞART DEĞİL. NASIL MI? TIKLAYIN!

Öfkemden, burnumdan soluyorum ama aslında çaresizim. Anlatacağım olay inanılır gibi gelmese de gerçek...

Türkiye’de hukuk sisteminin ne olduğunu, hukukun ne olduğunu, nasıl çalıştığını gösteren bir örnek. “Bu ülkede hukuk yok” dedirtecek bir zırvalık... Aslında benimkisinden daha kötü örnekler de var ama olsun... Anlatayım.

Mesele şu: Şükrü Elekdağ, Türkiye’nin eski Washington Büyükelçisi; 2002 yılından beri Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul Milletvekili...

2006 yılında kendisine hakaret ettiğim iddiası ile aleyhime dava açtı. Hem de bir değil; üç ayrı dava birden... 2009 yılı itibariyle, ben bu davaları tek tek kaybetmiş bulunuyorum.

Ve Şükrü Elekdağ’a hakaret ettiğim gerekçesiyle, her üç davadan da kendisine ayrı ayrı 10.000; 7.500 ve 6.000 TL tazminat ödemeye mahkûm edildim.

Bu cezalara faiz ve mahkeme masrafları da eklenecek. Avukatın söylediğine göre, sadece 6.000 TL cezaya çarptırıldığım davada, ödenmesi gereken para miktarı 11.000 TL’yi bulacaktır.  


Elekdağ kamuoyunu yanılttı

Davaların özü, Şükrü Elekdağ’ın, 1915 konusunda kamuoyunu yanıltıcı bilgi vermesi ve yalan söylemesidir. Ben de “Şükrü Elekdağ yalan söylüyor” dedim ve konuya ilişkin bir yazı yazdım.

Üç ayrı cezayı da, tek bir yazı nedeniyle aldım. Bu da ayrı bir hukuk skandalı...

Olayın kısa hikâyesi şudur:

2005 yılı Mart ayında, Cumhuriyet Halk Partisi, Şükrü Elekdağ’ın önderliğinde, Ermeni Soykırımı’nın 90. yılı nedeniyle büyük bir kampanya başlattı.

Kampanyanın hedefi, İngiltere’yi Türkiye’den özür dilemeye davet etmekti. İddia şu idi:

1915-16 yıllarında İngiliz Hükümeti, Almanya ve Türkiye aleyhine, “Mavi Kitap”lar yayımlamış ve bu iki devletin sivil halka karşı katliam yaptıklarını iddia etmişti. İngiltere daha sonra, Almanya aleyhine yayımladığı Mavi Kitap’ın tamamıyla propaganda mahsulü olduğunu kabul etmiş ve 1925 yılında Almanya’dan resmen özür dilemişti. Elekdağ bu tezine kanıt olarak, İngiltere Dışişleri Bakanı A. Chamberlain’in 2 Aralık 1925 tarihinde İngiliz Parlamentosu’nda yaptığı bir konuşmayı gösteriyordu. Bu iddiaya göre, o günkü oturumda, İngiliz Parlamentosu Mavi Kitap konusunu görüşmüş; İngiliz Dışişleri Bakanı yaptığı konuşmada, Mavi Kitap’ın propaganda amacıyla yazılmış asılsız bir kitap olduğunu kabul etmiş ve Almanya’dan resmen özür dilemişti. 1 Mart 2005 itibariyle, “İngiltere özür dilemelidir” tezi bir kampanya haline sokuldu ve kampanya basına, “Soykırım Atağı” başlığı ile tanıtıldı. Basın, “90 Yılın İntikamı”, “Mavi Kitap’a Karşı Uluslararası Atak”, “Soykırıma Hodri Meydan” başlıklarından geçilmez oldu.

Haberin devamını okumak için tıklayın.