Ankara Üniversitesi’nin verdiği Ayrımcılığa Karşı İLEF Evrim Alataş Ödülü’nü alan Zarakolu, “Duvarlı hapishaneden, daha geniş bir hapishaneye çıktım“ dedi İNGİLİZCE KURSLARI PANİKTE! ARTIK EVİNİZDEN İNGİLİZCE ZAMANI! NASIL MI?

Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde (İLEF), 2007’den beri devam eden Ayrımcılığa Karşı Dersler’in bir parçasını oluşturan İLEF Evrim Alataş Ödülü, bu yıl, KCK soruşturması kapsamında tutuklanan ancak daha sonra serbest bırakılan ünlü yayıncı-yazar Ragıp Zarakolu’na verildi. Ödül, iki yıl önce kanserden hayatını kaybeden Taraf yazarı Evrim Alataş’ın adını taşıyor.

Üniversitenin Cebeci Kampusu İletişim Fakültesi MTÖ Sinema Salonu’nda dün yapılan törene Terörle Mücadele Kanunu (TMK) ile Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) ilgili maddeleri yürürlükte olduğu sürece görsel ve yazılı medyaya konuşmayacağını daha önce belirten Zarakolu katılmadı. Zarakolu’nun ödülünü ablası Ayten Çerçel ile yeğeni Çiğdem Sedengeçti aldı.

Beni rehin almak istiyorlar

Zarakolu, hazırladığı teşekkür metninde “Beş aydır yaşadığım olay tekil bir olay değil. Bir kaza değil. Bilinçli, taammüden kararlandırılmış bir çeşit rehin alınma olayı yaşadım ve bu rehinelik durumu bitmiş değil. Sadece duvarlı bir hapishaneden, duvarları belirsiz daha geniş bir hapishaneye çıkmış oldum“ ifadelerini kullandı.

Hukuksuzlukların temelinde darbe ürünü 1982 Anayasası’nın olduğunu hatırlatan Zarakolu, 1983’ten beri seçimle başa gelen hükümetlerin bu Anayasa’yı değiştirmemesini eleştirerek, şunları kaydetti: “Prensip olarak ve benim ve diğer birçok masum insanın haksız tutukluluklarına ve temelsiz senaryovari iddianamelere olanak sağlayan TMK ve TCK 301 gibi maddeler yürürlükte olduğu sürece; cezaevindeki yazar, yayıncı, gazeteci, seçilmiş belediye başkanları, yasal parti çalışanları, öğrenciler ve akademisyenlerin, hatta insan hakları savunucularının sayısında bir azalma olmayacaktır. Benim bırakılmam, var olan hukuksuzluğu asla düzeltmemiştir: Tersine adeta beni rehin almayı amaçlamaktadır. Yaratılmış, kuralsız bir belirsizlik ortamında, insanlar kendi kendini sansür etmeye ya da düşüncelerini asla açıklamamaya yönelmektedir.“