Savunma sanayii konularıyla yakından ilgili olduğu anlaşılan bir okuyucu, yerli Otokar firmasının Güney Kore ile birlikte geliştirmek için sözleşme imzaladığı tank üretimi projesiyle ilgili tepkisini “Kandırıldık mı,” diye sorarak dile getiriyor.

Okuyucu, “Savunma sanayiinde yıllarını geçiren çalışanlar olarak, elbette ki, zayıf ve güçlü yanlarımızın farkındayız. Arada sırada olayların abartılması da her yerde olağan şeyler olabilir. Ama bu abartı kandırılmaya kadar varırsa,” diye sorup, Reuters haber ajansının Güney Kore’nin başkenti Seul’dan geçtiği konuyla ilgili bir haberi de iliştirmiş.

Aslında yalnızca Reuters değil diğer bazı haber ajansları da Güney Kore makamlarına atfen benzer haberleri geçtiler.

Haberlerde, Güney Kore Savunma Tedarik Ajansı DAPA’ya atfen, Türkiye ve Güney Kore arasında 29 temmuzda imzalanan tank üretim sözleşmesiyle ilgili olarak, özetle bu ülkenin Türkiye’ye tank teknolojisi sattığı duyuruluyor.

Bizim gazetelerin manşetlerinde ise, aynı sözleşmeyle ilgili olarak Güney Kore’nin adı çok az anılırken Türkiye’nin, ilk yerli tankın tasarımı ve entegrasyonunu gerçekleştirmek üzere Otokar firması ile sözleşme imzaladığı duyuruluyor.

Dolayısıyla, Kore’den gelen, Türkiye’ye tank teknolojisi satılacağı bilgisi ile bizim gazetelerin birinci sayfalarında, iri puntolarla verdikleri, “İlk milli tankımızı yapıyoruz,” şeklindeki haberleri birbirleriyle çelişiyor.

Okuyucu da şöyle bir hesap yapmış yukarıdaki çelişkili açıklamaları gündeme getirip;

Toplam Bedel (Tank): 495 milyon dolar,

Kore’den Teknoloji Transferi: 330 milyon dolar (yüzde 66),

Kore yapımı dört prototip: 70 milyon dolar (yüzde 14).

“Yani işin yüzde 80’i Kore’ye gidiyor ve bunun adına Milli Tank Projesi diyorlar. Bu utanç verici. Bal gibi teknoloji transferi projesi. Teknoloji transferi projelerine karşı değilim, ama bunu Milli olarak duyurup bizleri kandırmaya kalkanlara karşıyım. Kandıranlar için de utanç verici, kananlar için de. Buna artık Milli Tank denebilir mi? Dense dense Milli Kore Tankı denebilir,” diye bitiriyor sözlerini okuyucu.

Benim aldığım duyumlara göre de savunma sanayiinin bürokratları, Güney Kore yetkililerinin, “Türkiye’ye tank teknolojisi satıyoruz,” şeklindeki açıklamalarına hem kızmış hem de içerlemişler.

Peki, içerlediniz de, abartılı bilgiler vererek Türk kamuoyunu da bu kadar kandırmaya ne hakkınız var?

Türkiye’nin, savunma sanayii altyapısının –bu alanı güçlendirmek için son yıllardaki çabalarını bir kenara koyarsak- halen zayıf olduğunu sağır sultan bile duydu da bizim milletimiz bir türlü duyamıyor. Nedeni de basit, silah alımları ve savunma sanayiindeki gelişmeler, üzerinde fazla düşünülmeye özendirilmeyen ve gereksiz yere gizli tutulan konular da ondan.

Aslında sorulması gereken, “Türkiye’nin sadece dört prototip tankın üretimi için 500 milyon dolar harcamak yerine tank açığını hazır alarak kapatması ve enerjisini, geleceğin savaşlarını belirleyen teknolojiler üzerine yoğunlaştırması gerekmez mi,” olmalı.

Çerkes lobisi Ankara’yı sıkıştırıyor

Gürcistan’ın kışkırtmasıyla Rusya’nın hem orantısız güç kullanıp hem de başka ülke (Gürcistan) topraklarını işgal eylemi, yanı başımızdaki Kafkaslar’ı karıştırdı. Gürcistan Devlet Başkanı Saakaşvili de kişisel hırsları yüzünden kendi insanlarına acı çektiriyor.

Türkiye cephesinde ise Kafkas kökenli vatandaşlar, kardeş bildikleri insanların yaşadığı Güney Osetya’ya Gürcü birliklerin saldırmasıyla genişleyen savaşta hem Türkiye hem de Tiflis yönetimine yüklenmeye başladılar.

Genel olarak Çerkesler olarak bilinen Kafkas kökenli vatandaşların üye oldukları merkezi Ankara’daki Kafkas Dernekleri Federasyonu, geçen cumartesi günü yaptığı açıklamada, Güney Osetya’nın Gürcü işgali altında olduğunu savundu.

Dernek, Türkiye’nin, kendilerinden topladıkları vergilerle askerî eğitim verdiği Gürcistan ordusunun silahını, Çerkesler’in oradaki kardeşlerine yönelttiğini belirterek, Ankara’nın bu sefer Tiflis’e savaş değil barış eğitimi vermesini isteyen bir çağrı yayımladı.

Anımsarsanız, 1990’lı yılların ortalarından itibaren Rusya’nın Çeçenistan’a yönelik acımasız saldırılarına tepki veren Çeçenler ve Türkiye’deki uzantıları, dünyaya seslerini duyurmak için Swissotel baskını gibi eylemleri için İstanbul’u seçiyorlardı.

Türkiye, Rusya ile başını ağrıtan bu güçlü Çerkes lobisinin sesini, 80’e yakın Çerkes derneğini etkinsizleştirerek susturmuştu.

Aralarında Genelkurmay eski Başkanı Doğan Güreş gibi TSK içinden de güçlü lobisi bulunan Çerkesler, Tiflis’e karşı mesafeli olması için baskı uygulamaya başlayabilecekleri Ankara’nın manevra alanını daraltabilirler.