Kim önemli, kim değerli ve Hümeyra’nın başına gelen

Önemlinin, değerliye göre ticari bir marka olduğu, değerlinin ise önemliye göre kültürel-sanatsal bir değer olduğu, ama bu değerin önemlinin markası tarafından dışlandığı bir durumdan söz ediyorum.

Bir sektörün, etik değerlere ne kadar sahip olduğunu göstermesi bakımından da oldukça iyi bir örnek bu.

Birkaç hafta önce Avrupa Yakası dizisinden Hümeyra’nın ayrıldığı konusundaki haberler yayınlanmaya başladı medyada. Yaratılan izlenim, Hümeyra’nın kendi isteğiyle diziden ayrıldığını ima ediyordu.

Bu arada Hümeyra ile arasının pek iyi olmadığı bilinen Ata Demirer’in diziye dönmesinin de Hümeyra’nın hoşuna gitmemiş olabileceği ileri sürülüyordu. Ama pazartesi günü yayınlanan haberler farklıydı. Hümeyra ile konuşan Milliyet’in haberine göre, Avrupa Yakası’nda İfot’u canlandıran sanatçı, bu sezon alacağı zammı öğrenmek için yapımcıları aradığında, “Bu sezon dizinin kadrosunda yoksunuz!” cevabını almıştı. Milliyet’in haberine göre yapım şirketi yetkilileri Hümeyra’ya, bir hafta önce Ata Demirer’le anlaşıldığını, kendisinin de bu nedenle diziden çıkarıldığını belirtti.

Önemli (Ata Demirer) geldi, değerli (Hümeyra) gitti sonuçta.

Gelelim yapım şirketinin hali tavrına.. bir şirketin kurumsallaşması içinde, etik değerler vardır. Para değerinin yanında, neredeyse daha değerlidir bunlar. Kusurluysa, beklenen randımanı göstermiyorsa ve bu da çok net biçimde uzman kişiler tarafından kabul ediliyorsa, bir dizi kadrosunda yer alan oyuncu tabii ki kadrodan çıkarılabilir. Ama bu durumda bile oyuncuya önceden bildirilir. Zira böyle bir şeyi oyuncunun sürpriz olarak öğrenmesi gayri insanidir. Hümeyra vakasına gelince.. şu anda Türkiye’nin bütün TV seyircilerine sorabilsek, Hümeyra’nın dizide kötü oynadığını, işini layıkıyla yapmadığını söyleyecek tek bir kişi bile çıkmaz.

Hümeyra’nın kadro dışı bırakılmasının nedeni, Ata Demirer’in diziye dönmesi miydi acaba?

Yoksa, yapımcı Sinan Çetin’in, sonradan açıkladığı gibi Hümeyra’nın istediği zammın miktarı mıydı?

Bu husus tam olarak netleşemedi.

Ama asıl neden Ata Demirer’in, dargın olduğu Hümeyra ile aynı dizide bulunmama talebi de, bu talep, Hümeyra’nın zam isteği gibi yansıtılıyorsa -ki, bunun tam olarak doğrusunu bilmek zordur-, bu durum hem yapım sektörü açısından kara bir sayfa, hem de sektörün ne kadar kurumsallaşıp, kurumsallaşmadığının bir göstergesi olacaktır aynı zamanda. Ve bu durum da yapım sektörünün lümpenlikten hâlâ kurtulamadığını Yeşilçam’ın kültürünü –aslında kültürsüzlüğünü- miras olarak sürdürdüğünü gösterecektir bize.

Hümeyra’ya -şayet söyledikleri medyaya doğru yansıtıldıysa- yapılan bu haksızlığı ve etik olmayan davranışı protesto ederek diziden ayrılan Tolga Çevik’i de ayrıca kutlamak isterim.

En ciğer delen cinstendi.

Türk sinemasının bugüne kadar başaramadığı bir sahneydi bence, Elveda Rumeli’deki yetimhane sahnesi.

Özü, biçimi, manası itibariyle ortaya çıkan duygu olağanüstüydü. Son derece yalın çekilmiş bu sahnede minicik bir kızın oyunu, tecrübeli bir aktörün oyunu kadar ifadeliydi.

Yetimhaneye gönderilen küçük Zarife ile buluşma sahnesinde, Aleksi rolündeki Ertan Saban’ın oyunu; bakışı, mimikleri, el hareketleri, vücut dili çok etkileyici ve oyunculuk açısından kusursuzdu. Duygusu ise tamdı.

Bu sahne ile ilgili yönetmeni, ışık yönetmenini, dekor ve kostüm görevlisini de ayrıca kutlamak gerekiyor.

Pazartesi akşamı atv’de, yeni sezondaki ilk bölümü yayınlanan Elveda Rumeli, aynı canlılık ve mesleki titizlikle devam ediyor. Hatta bir önceki sezona göre kreşendo bir durum da var. Dramaturjik çalışması daha titizlikle yapılmış ve zenginleştirilmiş. Örneğin Sütçü Ramiz’in “Kara Kalpaklı” kılığına girip, yaralandıktan sonra kendine geldiğinde anlattığı cennet hikâyesi, diziye yeni bir boyut katmış. Sütçü Ramiz, son derece safiyet içinde -naif ve ironik olarak- cennette rastladığı tanıdıklarını, hatta bir süre önce ölen süt ineğini anlatırken, seyircisine çok hâkimdi. Sütçü Ramiz’i canlandıran Erdal Özyağcılar’ın oyunu bu sezon yine hayranlıkla izlenecek anlaşılan.

Ayrıca Elveda Rumeli’nin ilk bölümünde bol bol izlediğimiz genel/uzak plan doğa görüntüleri de muhteşemdi.

Şarkı Söylemek Lazım adlı yarışma programının jürisinde de dikkatimizi çekmişti Yaşar Gaga, öncelikle bir jüri üyesi tarafsızlığıyla durduğu için. Ayrıca hızlı kavrama, hızlı cevap verme, yani olup biteni hızlı algılayıp, spekülasyon yapmadan, gereği neyse ona göre eleştiri, yorum ve sorgulama yapmasıyla da diğerlerinden farklı bir duruşu vardı.

Kanaltürk’te hafta için her gece saat 11.30’da yayınlanan Gecenin Rengi adlı programın ilk bölümünde, Beyazıt Öztürk’le birlikte Berrin Şeker Civil’in konuğuydu Yaşar Gaga.

Yine hızlı kavraması, sürekli yeni açılımlar getirmesi, bildik kalıplardan uzak konuşması ve özgür jestüeliyle alışılmadık bir konuktu.

Beyazıt Öztürk ise, bildiğimiz çerçeve içinde, bildik ve beklenen espri anlayışıyla oldukça sönüktü Yaşar Gaga’nın yanında.

Televizyon kanallarının Yaşar Gaga’nın peşine düşüp –seyirciyle bu kadar sıcak ilişki kuran birine- program yaptırmaları gerekiyor bence. Bir de şu var. Gecenin Rengi’nde yapılan bir anketten anlaşıldığı gibi, seyirci Yaşar Gaga’dan yeni bir albüm de bekliyor ayrıca.