Geçenlerde, Genelkurmay’a bağlı Seferberlik Tetkik Kurulu’nda bulunan kozmik odanın aranması ile tepe yapan olayların ve devlette bir çatışma, bölünme olup olmadığı konusunun tartışıldığı bir televizyon programında, Ergin Cinmen konuyu Hrant Dink cinayetine getirerek, asker ve emniyet münasebetinin ve devlet aygıtının pespayeliğini bir kez daha ortaya serdi.

Hrant Dink’in, suikasta uğramasından altı ay önce, Trabzon Jandarması’na suikastla ilgili tüm detaylar ulaşmıştı.

Benzer bilgiler, farklı detaylarla Trabzon Emniyeti İstihbaratı’nda da mevcuttu. Ancak her ne hikmetse, iki istihbarat birimi birbirleriyle bu konuda bilgi paylaşımı yapmıyorlardı. Üstelik, Trabzon Emniyeti üzerinden İstanbul’a, Cerrah’a gönderilen Dink’in öldürüleceği ile ilgili bilgi, değerlendirmeye değer bulunmayarak işleme konmamıştı.

Bu şu anlama geliyordu: Hrant Dink ismi, onunla ilgili hiçbir işlem yapılmadığından, tüm istihbarat bilgilerinin toplandığı havuza düşmeyecekti. Öyle ki, o havuza düşen isimler, suikasta uğrama riski yüksek olduğundan, otomatik olarak devletin korumasına alınıyordu. Ama Dink hakkındaki istihbarat bagajı, adeta sumenaltı edilmişti.

Hayal, muhtemelen daha yukarılardan silsile yolu ile kendisine gelen “Düşen bayrağı kaldır” komutuna münasip olarak tüm fütursuzluğuyla suikast hazırlıklarını yapıyordu. Kahvelerde, kırtasiyecilerde, internet kafelerde Dink’i nasıl öldüreceğini anlatıyor, çevresinden de epey takdir topluyordu doğrusu.

Üstelik yalnız da değildi. Yanında, Emniyet’e ajanlık yapan Erhan Tuncel ağabeyi de vardı. Hani, Dink vurulduktan 30 dakika sonra kendisini arayan Trabzon Emniyeti’nde görevli bir polis memurunun “Ne oğlum direkt kafaya sıkmışlar... Tek farklılık. Kaçmayacaktı ama bu kaçtı” dediği Erhan Tuncel...

Ergin Cinmen, tüm bu kan donduran pespayelikler bunca ortalıktayken, silinen kamera görüntüleri, kaybolan telefon deşifrelerine rağmen, dosyalarda bu kadar ciddi deliller yığını varken, kendi memurlarına yönelik yargılanma yolunu tıkayan Emniyet ve Jandarma’nın tavrını eleştiriyordu.

Yazının devamını okumak için tıklayın.