Hafız’ın gönlü, bir gün olur, bir gün gelirim diye saçlarının seyran yerine gitti ama tutuldu kaldı orda, geri gelmedi gitti.

Hiç başlamayışın, senin kaderin, diyordu Goethe.

Bitiremeyişin senin büyüklüğündür.

Eğer bir şey yazamıyorsanız

William Saroyan okuyun...

Yaz ayları ve güzelim beyaz at...

Kalem bazen size kalır.

Fuzuli şöyle diyor:

Ey güzel: ben ağırbaşlıyım, beni bülbüle benzetme,

onun derde sabrı yok,

her lahza bin feryadı var.

Çocukluğun büyülü yıllarına bir yolculuk yapmayı düşündüğünüzde, dönüş korkutur insanı.

Burukluk sinyalleri sarar her yanınızı, durdurur sizi.

Üzerine portakal kabukları bırakılmış sobadan yayılan kokulara yeniden ulaştığınızda bir daha nasıl toparlanırsınız.

Yazının devamını okumak için tıklayın.