Edip Cansever, Sera Oteli şiirinde şöyle diyordu:
Yağdı, yağdı, yağdı
Birikti caddeye uzantılı tentede
Birden iri bir delik açtı boşaldı.
Yayıldı kirli sular gövdeme
Kesildi sanki ayaklarım yerden
Dedim ki
Eh ben de neyim ki zaten, yıllardır
...
Duyar gibiyim şimdi uzaktan
O alkış seslerini sürekli
Sanki tutkuyu, sevinci, acıyı, ağır sorumluluğu ve en azından bir ortak şarkıyı hiç bilmeden yürüyordu insanlar...
Zaman içinde nelerle karşılaşacağını tam olarak kestiremiyorlardı.
Sadece belirli aylarda duydukları heyecan yetiyordu onlara.
Şimdi aradan geçen kırk yıla bakarken müthiş gösteriler geçiyor önümden...
Tüm gördüklerim için, böyle bir festivali yaratmış olanlara şükran duyuyorum.
Yazının devamını okumak için tıklayın.
