Hayat, nelerden ibarettir, diye sorulsa, hemen zaaflar, hayal kırıklıkları, itiraf edemediğimiz istekler, gizli arzular, kaybolmuş filmler, birbirine benzeyen cümleler kapımızı çalıverir ya da bize öyle gelir.

Günlerdir yollarda olduğumuzu unutmuş gibi yaparız hep. Nehri düşünürüz, yağmurları beklemeyi öğrenmiş olmanın rahatlığına rağmen, ilk yolculuğuna çıkmış olanların heyecanını olgunlukla karşılayamayacak kadar gizleriz yorgunluğumuzu.

Yağmurlar bitene kadar hiç kaybımız yoktur.

Daha önce bu yollardan geçmiş olanları takip etmeye çalışırız.

Kendi başımıza yeni çizgiler, yeni aralıklar aradığımızı kimse bilmez.

Ve son nefesini verirken bir gnunun, sana yaklaşarak, ”Bir timsaha nasıl anlatırsın biraz daha yaşamak istediğini” sözleri gelir aklına.

“Fare Kapanı” üzerine filmi izlememiş fareler o hikâyeyi de mutlaka okumamışlardır.

Deney, bilgi ve bitmek bilmeyen yağmurlar...

Basho’dan bir haiku eşlik eder bize.

Yazının devamını okumak için tıklayın.