Son zamanlarda neden bu kadar kötü yazılarım, neden sıkılıyorum yazmaktan, pek bilmiyorum. İçimde yazı var, yazdığım başka. Ne zihnimdeki düşünceler ne dilimdeki kelimeler dökülüyor kâğıda. Kalemime ket vuran nedir, tahmin etsem de emin olamıyorum.

Yazıyı anlamlı buluyorum, yazmayı anlamsız bazen.

Galiba öyle anlarda, aklımda hazır olan geçmiyor satırlara.

Beni ilgilendiren konuların başkasını alakadar etmeyeceğini düşünüyorum belki... Belki de bu kadar hızlı ve çeşitli bir gündemi ya herkesin söylediklerini söyleyerek ya da her meseleyi mutlaka ikiye bölünerek tartışanların bir kutbuna dâhil edilerek değerlendirmek tuhaf geliyor.

Bu ruh halini henüz atamadım üstümden.

Yine de gelen toplara şöyle bir raket savurmak gerek, çoğu ıska geçse de.

Kahramanlık edebiyatını sevmem ben.

Kahramanlardan ve kahraman olmak isteyenlerden de fazla hoşlanmam.

Arkasında ne gibi dürtülerin rol oynadığına bakmaya çalışırım.

Hesaplamadan, şartlar gerektirdiğinde, kahramanlık gösterenleri ayrı tutarak.

Yazının devamını okumak için tıklayın.