“Gençler bugün sadece 200 kelime ile konuşur oldu” demiş Fatih’in soytarısı, al sana bir osuruktan tayyare daha. Saymış zahir, ya da belki “benim sevmediğim kelimeler sayılmaz” hesabı yapmıştır kimbilir?
Gençlerin bugün dünkünden yahut herhangi bir günkünden daha az kelimeyle konuştuğuna dair en ufak bir belirti yoktur, var diyenler hayal kurmaktadır. Dünyanın her yerinde, okuma yazmayla işi olmadığı için “cahil” sayılan insanlar aşağı yukarı üçbin kelime ile konuşurlar, beşbin kelime anlarlar. Buna Papua Yenigine yerlileri de dahildir, jilet taşıyan liseli bıçkınlar da, lolipop yalayıp “oha falan oldum yaıni” diyen şeker kızlar da. Bu son iki takımdan olanlar genellikle “otorite” tarafından empoze edilen kurallara uymayı sevmezler, “muteber” zevatın tercih ettiği dili kullanmayı onurlarına yedirmezler.
Yazının devamını okumak için tıklayın.
