Dâî mahalle mektebinde çocuklara Kuran talim ettirmekte, günlerini ibadetle geçirmektedir. Bir gün karısıyla sohbet ederken kadın mektepteki çocuklardan birinin güzelliğini över. Bunun üzerine Dâî çocuğa âşık olur. Derste çocuğun yüzüne bakıp kendinden geçmeye, aşktan bahseden bir beyit okunduğunda feryat edip ağlamaya başlar.
İşler günden güne çığırından çıkar. Hocamız çocuğa el öpmemesini, bundan böyle kendisinin el öpeceğini söyler. Sırrını saklaması için onu uyarır. Sırf çocukla başbaşa kalabilmek için sınıfa kır gezisi ayarlar, ancak piknik günü çocuk gelmeyince kahrolur, hasretle ağlayıp inler, evine çiçekler gönderir.
El öpmek yetmez olunca çocukla baş başa kalıp yüzünü ayaklarına sürmeyi teklif eder. Çocuk binbir nazla bunu kabul eder. Ancak tam ayağına yüz sürme faslındayken hocanın eşine yakalanırlar.
Yazının devamını okumak için tıklayın.
