Arapçada şöyle bir kural var: /w/ sesiyle başlayan kökler türevlerde garip davranışlar sergiliyor, çoğu zaman ilk sessizini kaybediyor. Misal verelim.
Wucûd “varolma” demek, w-c-d kökünden. Türkçede w olmaz v olur, o yüzden
vücut deriz. Bunun hormonlu hali ama *ivcâd olmaz,
îcâd olur: bir şeyi varetme.
Aynen bunun gibi,
wuzûh وضوح “apaçık ve anlaşılır olma”,
wâzih “apaçık ve anlaşılır olan”, ama
îzâh “apaçık ve anlaşılır etme”. Türkçeleri
vuzuh,
vazıh,
izah.
İşin daha zor kısmı, fiilin basit masdarında da bazen /w/ sesi düşer, bilmesen kelimenin üç harfli kökünü zor bulursun. Mesela
sıfat kelimesinin kökü ne? Hayret ki w-s-f, kalın s ile. Sıfat demek niteleme ya da nitelik,
wasf (vasıf) da aynı şey. Çoğulu
awsâf (evsaf).
Yazının devamını okumak için tıklayın.
