Carmen Operası’nın Habanera aryasının müziği, birden odada patlıyor.

L’amour est un oiseau rebelle

que nul ne peut apprivoiser,

et c’est bien en vain qu’on l’appelle,

s’il lui convient de refuser.

(Aşk asi bir kuştur, kimse ehlileştiremez, çağırmak boşuna, gelmek işine gelmez)

L’amour est enfant de Bohême,

il n’a jamais, jamais connu de loi;

(...)

si je t’aime, prends garde à toi!

L’oiseau que tu croyais surprendre

battit de l’aile et s’envola...

l’amour est loin, tu peux l’attendre;

tu ne l’attends plus, il est là!

(Aşk bir Çingene çocuğudur, hiçbir zaman, asla kanun tanımaz. Eğer seni seversem, ayağını denk al! Yakaladığına inandığın kuş, uçup gidiverir... Beklersin uzakta durur, en beklemediğin zamanda da, işte karşında!)

Söyleyenin yorumuna göre, son derece etkileyici bir arya da olabilir, son derece de sıradan da...

Carmen’in hikâyesi malûm; fabrikada işçi olan Çingene Carmen, asker Don José’yi tam manasıyla yoldan çıkarır. Kanunu temsil eden asker, yasadışı bir kişiliğe dönüşüp kaçakçı olur. Carmen de gidip boğa güreşçisi Escamillo’yla onu aldatır. Don José’de, “Neden, neden; bunu bana nasıl yaparsın” bunalımı ve kıskançlık içinde Carmen’i öldürür; ardından da kendini...

Aslında, tam bir acılı adana, üçüncü sayfa haberi ile namus cinayeti arası bir hikâye...

O zaman Carmen’in etkileyici yanı ne?

Herhalde, Carmen karakterinin kendisi...

Çingene imgesinin çağrıştırdığı özgürlükten, yoksunluğuna rağmen ısrarla hayatın keyfini çıkarmaya odaklanmasından, ateşli ve başına buyruk, zaptedilemez tavırdan çok, bu yönlerinin yarattığı bireyselliği Carmen’i etkileyici kılan.

Yazının devamını okumak için tıklayın.