Biliyorum, birçoğunuz Atv’nin yeni dizisi Son’u beğendi.

Haksız da sayılmazsınız, sayılı eli yüzü düzgün, seyirlik işlerden biri gibi görünüyor Son.

Lakin birçok dizide karşılaştığımız o temel sorun bu dizide de mevcut; moral bozmak gibi olmasın ama, çok da umutlanmayın derim ben.

Son parlak başladı, ama öyle devam edeceği hususunda endişelerim var.

Son da, öz yoksunu o dizilerden zira.

Bizim en temel sorunumuz budur işte.

Öz’ü keşfedemedik henüz.

İçerik düşkünüyüz biz.

İçerik zengin olmalı diye çıkıyoruz yola önce; abartılı çelişkiler, hikâyenin bizatihi kendisindeki, dramaturjik örgüsündeki, özellikle de biçimlenişindeki abartılı yaklaşımlar.. buna bağlı olarak biçimden aşırı destek alma eğilimleri.. fiyakalı dekorlardan, kostümlerden tutun da, kamera hareketlerine; ışık yapısına, renk, ambiyans, oyuncu trafiğine kadar abartılı, hatta savurgan bir içerik merakı...

Mecburen, mecburiyetten...

Öz yoksunluğu bunları dayatır çünkü insana.

Bir yapıda öz yoksa ya da zayıfsa, içeriğe ağırlık vermek şarttır; özsüz bir içerik ise, biçimden gereğinden fazla destek alır haliyle; buna mecburdur zira. O zaman biçimlendirme de abartılı olur, diziyi seyircinin hoşuna gidecek biçimde çekmek –yani görsellik– öncelik kazanır; zengin dolgu malzemeleri kullanma yoluna gidilir böylece.

Bu akşam ikinci bölümü gösterilecek olan Son, 2013 yılında başladı ve geçen hafta izlediğimiz ilk bölümünde 2013’ten dokuz ay öncesine kadar gidildi. (Ki, 2012 nisanıdır o tarih, yani henüz yaşamadığımız bir tarihtir. Dizi, neden 2013 yılında başladı diye de sormuyorum şimdi, biraz bekleyelim önce, vardır bir açıklaması elbet.

Yazının devamını okumak için tıklayın.