Bugünkü gazeteleri dikkatle okuyun.

Muhtemelen “Kemal Kılıçdaroğlu zor beyin oğlu” türü bir coşkunlukla karşılaşacaksınız.

“Sayın Baykal partiye son bir hizmetiniz dokunsun” gibi fazlasıyla içerden bir dille yapılmış çağrılar, “AKP’nin hakkından ancak Kılıçdaroğlu gelir” manasına gelen partizanca yorumlar göreceksiniz.

Yani bugünkü gazeteler CHP’de ne olup bitiyor sorusuna fazlaca takılmayanlar için eşsiz bir cevher.

Yoksa CHP’de ne olduğu meselesinde takılacak bir şey yok zaten.

“Tarihin motoru şiddettir” der ya sosyalist babalar. CHP’de, durmuş tarih motorunu bir seks kaseti çalıştırdı, olan bu. CHP’nin tarihsel materyalizmi, takılıp kaldığı Baykal aşamasından yeni bir aşamaya geçiş yapıyor. Bunca gürültünün nedeni de kâtiplerin matbaaya karşı çıkması. Ama sorun şu ki Türkiye artık bilgisayar çağında.

Atatürk’ün silah arkadaşlarından Önder Sav’ın öncülük ettiği bir değişim bu. Bunca çağdaşlaşma, uluslaşma hamlesinden sonra Atatürk’ün koltuğunun en parlak adayı da insana devlet dairelerini hatırlatan pembe dosyalı dürüst bir memur.

Partinin en demokrat ve soldaki siyasi figürü ise teklif gelse çok rahat AKP’de de İstanbul İl Başkanlığı yapabilecek bir isim.

Tabii haksızlık etmemek lazım. Cumhuriyet’in yok saydığı, makbul vatandaşları arasına sokmadığı bir Kürt Alevisinin CHP’nin başına gelmesi de, Cumhuriyet’in üzerine bomba yağdırdığı Dersim’den çıkmış bu parlak lider adayının bu katliama önce kızıp sonra da “ama acımadı ki” demesi de Cumhuriyet’in büyük başarılarıdır.

Yazının devamını okumak için tıklayın.