Birkaç John Le Carre romanı okumak, çocukken Görevimiz Tehlike’yi, büyüyünce de 24’ü izlemek sayılmıyorsa, rahatça istihbarat işlerine pek aklım ermiyor denebilir.

O yüzden mesela aleni yaşanan Esad-PKK ilişkisini, göz doktoru Beşşar Esad’la doktor Bahoz Erdal’ın Şam Tıp Fakültesi’nde okurkenki Acil Servis nöbetlerine bağlayan polis sosyolojisi yerine, ajanslardan, gazetelerden takip etmeyi tercih ediyorum. Mülkiye’de birlikte okudular diye Öcalan’ı Mehmet Ağar’la, yetmezse ikisini birden Hüseyin Velioğlu’yla, daha da heyecan katmak için hepsini birden Melih Gökçek’le birbirine bağlamayı esas alan fantastik kozaliteyle de, katile katil dememek için kırk parande attıran siyasi hesap kitapçılıkla da mesafeli diye de özetlenebilir durumum. O yüzden tek bir mevsim açan kasımpatı çiçeğini, her mevsim açan kaktüsten de her bataklıkta biten gülden de daha çok severim. En azından zararı kendine.

Ama maalesef istihbarat işlerine biraz kafa yormadan neredeyse bir istihbarat savaşı gibi yaşanan Türkiye siyasetini anlamak zor oluyor. Küçücük bir kasetle koskoca Baykal’ın nasıl alaşağı edildiğinden ibret almadıysanız, aynı kasetle o makama getirilen Dersimli Kürt’ün nasıl Dersim Katliamı’nı savunmak için çırpındığından ders alın bari. Ben ders aldım ve hatta dersime biraz çalıştım.

Galiba bir istihbarat şifresini çözmüş olarak karşınızdayım. Zihni Türkiye siyasetini takip etmekle kirlenenlerdenseniz başlık mutlaka size de bir yerlerden tanıdık gelmiştir. Yine de hatırlatayım. Fantezi şarkısı sözü gibi duran bu mısrayla bir Ergenekon Davası duruşmasında tanışmıştık.

Birinci Ergenekon davasına bakan mahkemede savunmasını yapan eski asker Muzaffer Tekin’e, mahkeme başkanı neden Danıştay Saldırısı’nın olduğu gece (Hatırlayın, Tekin saldırı ile ilgili adı çıkınca meyve bıçağıyla intihara kalkışmıştı) 64 kişiye cep telefonundan “Yine mor dağlara bulut çöküyor, o dağlarda kalanlar bilir” mısralarını gönderdiğini sormuştu.

Yazının devamını okumak için tıklayın.