Türk solunun öncü partisi olmaya doğru ilerleyen TÜSİAD’ın Başkanı Ümit Boyner Meclis’te milletvekili emekli maaşını arttırılmasına Twitter’dan çok kızdı. Eğer hesabını Levent Kırca, Haydar Baş ya da Muarem İnce hacklemediyse Boyner’in mesajı şöyle:

“2012 ekonomik açıdan zorlu bir yıl olacak derken milletvekili maaş artış oranı pek şık olmadı. Bari gerekçesini bilseydik.”

Ümit Hanım, bu çıkışını “milletvekillerin hepsi hırsız”, “sadece ceplerini düşünüyor bunlar”, “cukkayı doldurdu mu tamam”, “maaşlara gelince nasıl da birlik oluyorlar” diye Türk kahvehane siyasetinin klasikleşmiş geyikleriyle taçlandırırsa Türkiye Kahvehaneler Federasyonu Başkanlığı’na da çok rahat talip olabilir. (Tabii evine ekmek götürdüğü maaşını iade edeceğini açıklayarak yüce gönüllüğünü ortaya koyan, piyasalardaki CHP iktidarını yanlışlıkla satın almış Umut Oran, karşısına rakip olarak çıkmasa.)

Onların bugünkü Türkiye’ye TÜSİAD’dan da CHP’den de daha çok söyleyecek sözleri kalmış olduğu kesin.

Boyner’in popülizmi korkmayın Peronizm değil. Arjantin’e gitmeye ne gerek var. Türkiye’nin en popüler siyaseti anti-politikadır. Bunun sebeb-i hikmeti Avrupavari bir siyaset-soğukluğu (apathy) da değildir. Bilakis Türkiye’de siyaset karşıtlığı politiktir, bilinçli bir tercihtir.

Abdülhamit’ten beri bu ülkede iktidarlar Meclis’i sevmemiştir. Savaş koşullarında Cumhuriyet’i kurmuş Meclis, bir yıl sonra “fazla konuştuğu” için tasfiye edilmiştir. 27 Mayıs’tan beri de Meclis ve milletvekilleri hakkındaki duygu aşağı yukarı şöyle bir şeydir: Bunları boş bırakırsan ya davulcuya ya zurnacıya kaçar. Zaten Atatürk ilkeleri doğrultusunda devletimizin âli çıkarları için yapılması gerekenler bellidir. Bunun için cahil halkın seçtiği Zübükzade İbrahim kılıklı milletvekillerinin Meclis’teki kısır tartışmalarıyla vakit kaybına ne gerek var?

Bu Kemalist anti-politika, kuzeni Türk solunun parlamenter demokrasiyle “cici demokrasi” diye dalga geçme devrimciliğiyle birleşip voltranı oluşturmuş, Aziz Nesin hikâyeleri, Yeşilçam’ın vekil tiplemeleri, Levent Kırca parodileri, “Meclis tavanına çiğ köfte fırlattılar” geyikleriyle hep rejimin üvey çocuğu sağcıların elinde olan Meclis sürekli tukaka edilmiş, parlamentoya girmek küçümsenmiş, çocuklar bile Meclis hakkında fikirleri sorulunca “Ama hep kavga ediyorlar” diyegelmiştir.

Yazının devamını okumak için tıklayın.